Επιστροφή στην Αγέλαστη Πολιτεία

Στέκομαι περίκλειστος σε κύκλο και περιστρέφομαι. Γύρω απο τον εαυτό μου, γύρω από αναμνήσεις, μυρωδιές, ήχους.

"Γύρω γύρω όλοι/ στη μέση ο Μανόλης", ακούω παιδικές φωνούλες, βλέπω χεράκια απλωμένα και παλάμες κλειδωμένες, μια αλυσίδα απο κοντά παντελονακια, ροζ κοτσιδάκια γεμίζει την αυλή. "Κοπερτί, το κοπερτί" στη μεση μια παιδική φιγούρα που μου μοιάζει, είμαι εγώ αλήθεια; ψιθυρίζω, τραγουδάω, ομφαλοσκοπώ, και έπειτα παίρνω το τσαντάκι μου και επιστρέφω στο πατρικό μου.

"Θα 'ρθω να σε πάρω το μεσημέρι, μην κλαις γιε μου. Η κυρία σε αγαπάει, δες πώς πάιζουν και τ' άλλα παιδάκια." Δάκρυα πολλά και μετά ζωγραφιες με μαρκαδόρους, κίτρινα δέντρα, πορτοκαλί ηλιοι, χάρτινα ανθρωπάκια και πεταλούδες, φεγγάρια και ζωάκια στραβοκομμένα, όλα πολύχρωμα μπογιατισμένα. Τα δάχτυλα μουτζουρωμένα, η δασκάλα όμορφη και χαμογελαστή. "Μην αγκαλιάζεις σφικτά τα παιδάκια γιατί τρομάζουν! Αγάπα τα χωρίς να τα πνίγεις!"

Χώνω τα χέρια στις τσέπες του σακακιού μου και πιάνω δυο μερεντάκια. Βουτώ τα δάχτυλα μου στη σοκολάτα με τα μάτια κλειστά, κι όταν τ' ανοίγω βρίσκομαι σ' ένα ολόκληρο λούνα παρκ ζαχαρωτών. Σκάλες από σοκοφρέτα, λάμπες από τσιχλόφουσκα, σπίτια από λευκή σοκολάτα.

Ξημερώνει και ακόμα στριφογυρίζω στο πάλαι ποτέ παιδικό μου κρεβάτι. Το δωμάτιο μου ακόμα όπως τότε: "Ο Τσάρλυ και το εργοστάσιο σοκολάτας" στο κομοδίνο, ο Μίκυ Μάους στον τοίχο. Αύριο επιστρέφω στην Αγέλαστη Πολιτεία και δε θέλω.

Κάνω σπιτάκι με τα σκεπάσματα και κρύβω εμένα και τον Ερμη το αλογάκι. Στο σαλόνι το δεντρο αναβοσβήνει, τα λαμπάκια παίζουν την ίδια με τότε χριστουγεννιάτικη μελωδία, η κάλτσα για τον Άγιο Βασίλη παραφορτωμένη σοκολάτες και μελομακάρονα για τον παππούλη άγιο. Χώνω ανυπόμονα το χερι μου και βγάζω ενα μεγάλο καράβι πλειμομπίλ, ένα μεγάλο παζλ χιλίων κομματιών και μια πολύχρωμη καρτούλα:

"Χρόνια πολλα Μανόλη. 2012 ευχες για υγεία, αγάπη και αισιοδοξία"

"Ρουμ παπαρούμ παπαρούμ παπαρούνα..."

---

Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας- Επίλογος. Στίχοι/ μουσική: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας. Άλμπουμ: Η αγέλαστος πολιτεία και οι καλικάτζαροι (1995).

τώρα που 'ρθαν όλα τούμπα

τώρα που 'ρθαν  όλα τούμπα
μια ελλάδα κωλοτούμπα



έλα απάνω μου κι ακούμπα

---

«Κωλοτούμπα» (ζεϊμπέκικο του Αλέξανδρου), ερμηνεία Στέλιος Διονυσίου, στίχοι Γιάννης Κακουλίδης, μουσική Σταμάτης Κραουνάκης από το δίσκο «Τραγούδια του Καραγκιόζη» (1996). Τραγούδια και μουσική από τη θεατρική παράσταση «ΚΑΡΑΓΚΙΟΖdream», που ανέβηκε το καλοκαίρι του 1996 στο θέατρο «Μενάνδρειο» του Πειραιά, σε σκηνοθεσία του Θύμιου Καρακατσάνη.

Ησυχία

Έχω μέσα μου μιαν ησυχία- όχι ηρεμία
μια δυνατή σιωπή, σαν κάποιος να πάτησε το mute σε αισθήσεις, αισθήματα, εσωτερικές εποχές.

Ένα παρατεταμένο φθινόπωρο ζει η πόλη, λες και δεν ήρθε η άνοιξη, δεν πέρασε ανθοφορία κι είναι μόνο μαραμένες αντοχές, ελπίδες καταγής, όνειρα σκόρπια φύλλα σε αυλές και ταράτσες.

Οι πόρτες που κάποτε αφήνονταν ανοιχτές, τώρα διπλοκλειδωμένες.
Οι κήποι ερημοι με γλάστρες σαπισμένες και κατοικίδια παρατημένα- σε λίγο θα γαυγίζουν κι αυτά σε ρόδες και θα αλυχτούν λυσσασμένα στους δρόμους.

Χέρια απλωμένα παντού.
Δρόμοι χωρίς οδούς, τοίχοι ζωγραφισμένοι φόβο.

Γκράφιτι μοναξιάς πλάι σε συνθήματα μίσους.

Τα βήματά μας πλάι σε λαβωμένα μάρμαρα και τα σπασμένα τζάμια στις σόλες και τα πέλματα.

Βία και θάνατος.

Και η καθημερινή τραγωδία:
Άστεγες, ακρωτηριασμένες ζωές, που μυρίζουν σάπιο κρέας.

Έχω μέσα μου μιαν ησυχία.
Όχι σιωπή. Κραυγή σε τοπίο χωρίς ζωή.

Όχι ηρεμία.
Απελπισία σε ανήκοη πόλη.

---

Δαγκωματιά Αλέξανδρου Βούλγαρη. Ερμηνεία: The boy. Άλμπουμ: "Κουστουμάκι" (2010).

Πίσω απ' τις τριανταφυλλιές μου ήρθαν κάτι ακεφιές

Για να πας απέναντι έχει δυο δρόμους.
Η μια περνάει δίπλα από μια γλάστρα με ένα ταλαιπωρημένο φυτό εσωτερικού χωρου. Προφανώς όχι τριανταφυλλιά. Κι όμως, ένα τραγούδι μου έχει καρφωθεί από την πρώτη στιγμή και το επαναλαμβάνω κάθε μέρα που περνώ, 20-30-50 φορές;

Πίσω απ' τις τριανταφυλλιές
μου ήρθαν κάτι ακεφιές

Είμαι σοβαρά γιατρέ μου; Να αλλάξω διαδρομή ή δουλειά;
Ούτε καν ρητορικό το ερώτημα. Η μία διαδρομή περνά από το γραφείο του προϊστάμενου, η  άλλη από το γραφείο του ΟΑΕΔ.

---

"Πίσω απ΄ τις τριανταφυλλιές" στίχοι-μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, τραγούδι: Νάνα Μούσχουρη.
Το τραγούδι ακούστηκε για πρώτη φορά από την Νάνα Μούσχουρη στην ταινία του Σωκράτη Καψάσκη ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΥΕΛΛΑ (1960-61) (από εκεί προέρχεται το παραπάνω βίντεο).

Δισκογραφία: Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ No 1
Συλλογή από δίσκους 45 στροφών της περιόδου 1958-1960.
Δεύτερη έκδοση (1967): Δίσκος 33 στροφών (με την προσθήκη των τραγουδιών Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ (Έγινε παρεξήγηση) &  ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ).
Τρίτη έκδοση (1993) CD (αυτή η εκτέλεση στο youtube).
(πηγή: http://www.hadjidakis.gr)

Κι επειδή η Νανα Μούσχουρη έχει κάνει όντως διεθνή καριέρα, ιδού ένα μπλογκ αφιερωμένο σε αυτήν από τη μακρινή (και σεισμόπληκτη) Ιαπωνία: together with Nana Mouskouri ή ナナ　ムスクーリを囲んで ή PLAISIR with NANA MOUSKOURI  ή απλώς Χαμένοι στη Μετάφραση.

Μύρισε ο κόσμος γιασεμί

Αν είναι Σάββατο χλωμό, μη μένεις άλλο σπίτι. Τράβα στο αρχαίο βήμα της πόλης, που στέκει πολλές ζωές ξεχασμένο από κατοίκους κι επισκέπτες.

Πάρε μαζί σου φαγητό σε αλουμινόχαρτο και τάπερ, πολύχρωμους χαρταετούς στην πλάτη σα φτερά φορεμένους -για τις καταπιεσμενες παιδικότητες και τα ανυπόμονα όνειρα- και υφαντά αγάπης να στρώσεις στην ιερή χλόη -κιλίμια να ξαπλώσουν καινούριοι φίλοι, ξεχασμένες αναμνήσεις και τωρινές χαρές.

Και η παρέα των φίλων και η ζεστασιά του ανοιξιάτικου ήλιου (ή μήπως η ζεστασιά των φίλων και η παρέα του ανοιξιάτικου ήλιου;) θα κάνουν τη δουλειά της. Όπως και η προαιώνια ενέργεια του χωρου.

Από ψηλά όλα φαντάζουν ασήμαντα θα δεις.
Η πόλη μοιάζει ομορφότερη, ο ορίζοντας πιο ανοιχτός, ο ουρανός με τα παιχνιδίσματα των κλωστών πιο ευοίωνος.

---

Μυρίζει ο κόσμος γιασεμί Μάνου Χατζιδάκι- Μιχάλη Μπουρμπούλη. Ερμηνεία: Μαρία Δημητριάδη. "Για την Ελένη" (1985). Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Μαρκετάκης, "Για την Ελένη" (1978)