Τί έκανες σήμερα χρυσή μου;

Δεν ξέρω η γυναίκα της Ελευθεροτυπίας πόσο πολυπράγμων είναι, οι γυναίκες που γνωρίζω εγώ πάντως είναι κομματάκι πιο "ελληνίδες"...

"ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ ΧΡΥΣΗ ΜΟΥ
ΤI ΕΚΑΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ;"

---

Θολούρα, ποίημα της Κατερίνας Γώγου, από την ποιητική της συλλογή "Τρία κλικ αριστερά", Εκδόσεις Καστανιώτη, 1978.
(Διαβάστε ολόκληρο το συγκλονιστικό ποίημα στο παραπάνω βίντεο που έφτιαξε ο χρήστης Kirkh70).

κίτρινα λόγια με σινιέ ξεφτίλα

Άκου κοινό
λάθος προφίλ του ανθρώπου ο νους
δεν αντέχει κόσμους αληθινούς

Ξυπνάω, χαίρομαι, ντύνω, ντύνομαι, τρέχω, αγαπάω, δοκιμάζω, αναρωτιέμαι, εκπλήσσομαι, θαυμάζω, διαβάζω, ψωνίζω, τρωω, διασκεδάζω, ζω, παρεμβαίνω, μαθαίνω, λυπάμαι, ξυπνάω, ζω, χαίρομαι, βοηθάω, παίζω, χαμογελάω, αγοράζω, ενδιαφέρομαι, ζω, δοκιμάζω, ντύνομαι, αγαπάω, κοροϊδεύω, απολαμβάνω, αστειεύομαι, τρέχω, διαφέρω, εξομοιώνομαι, αναρωτιέμαι, δίνω, ρωτάω, παίζω, παρεμβαίνω, καθορίζω, κοιτάω, επιλέγω, ξυπνάω...
Η γυναίκα της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας".

Ξυπνάει τρεις φορές.

Χαίρεται δύο φορές.

Αγαπάει άλλες δύο.

Ντύνει, βοηθάει, δίνει.

Τρέχει δύο.

Ζει επίσης δύο φορές (η δεύτερη αναφορά λειτουργεί ως υπενθύμιση).

Αναρωτιέται και δοκιμάζει, από δύο κι αυτά.

Ψωνίζει και αγοράζει.

Τρώει μία φορά, για να διατηρείται σε φόρμα.

Λυπάται πού και πού αλλά περισσότερο χαίρεται, παίζει (δις), χαμογελάει, εκπλήσσεται, απολαμβάνει και αστειεύεται.

Παρεμβαίνει επί δύο, καθορίζει και επιλέγει, εξομοιώνεται μα διαφέρει κιόλας.

Μπράβο της πάντως. Εγώ και να 'θελα, δεν προφταίνω. Είναι που κοιμάμαι κιόλας.

Τον περισσότερο καιρό σωπαίνεις
στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης
κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις
κι ούτε που ξέρεις τι και πώς

(Ακούς; Ακούω; Ακούμε;)

---

"Ξυπνάω, χαίρομαι, ντύνω... ...κοιτάω, επιλέγω, ξυπνάω... Η γυναίκα της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας": διαφήμιση για το νέο γυναικείο περιοδικό W/Enigma της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας.

"Μοναξιά... χιλιάδες φύλλα" στίχοι Κώστας Τριπολίτης, μουσική Θάνος Μικρούτσικος, ερμηνεία Γιώργος Νταλάρας από το δίσκο "Συγγνώμη για την άμυνα" του 1991. (Στην αρχή του βίντεο ακούγεται απόσπασμα από το τραγούδι "Προσπέκτους" σε στίχους Κώστα Τριπολίτη, σε μουσική και ερμηνεία από το Θάνο Μικρούτσικο, το οποίο βρίσκεται στον ίδιο δίσκο).

Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός

Αργά και αδιάλειπτα,
3 μήνες, δυο μέρες και λίγες στιγμές
ο Χρόνος με νικάει.

Σε μάχες καθημερινές
- ο νους βομβαρδισμένα τοπία, η αντοχή ισοπεδωμένες πόλεις-
με όπλα φονικά
-τις αναθυμιάσεις των αναμνήσεων, τα ωστικά κύματα της επιθυμίας, τα θραύσματα του σώματός σου-
γεμίζει σάπιες πληγές και αποστήματα την απέθαντη Μνήμη.

Ο Χρόνος μ' εξοντώνει.

Κάθε μέρα ξημερώνει στο χθες
κάθε καινούρια ανατολή στο πριν
όλες οι νύχτες νυχτώνουν στην προηγούμενη
όλο και πιο χθες, όλο και πιο τότε.
Ο Χρόνος με σέρνει πίσω

Ο Χρόνος με εμπαίζει.
Ρολόγια τοίχου σταματούν
- ο νεκρός κούκος πεσμένος πάνω στους λεπτοδείκτες-
ξυπνητήρια σιωπούν
-ποιός ξέρει ποιά χέρια τα στραγγαλίζουν-
στα ημερολόγια οι σελίδες γυρίζουν πίσω
-το χτες και το σημερα ανάκατα-
ο Χρόνος με ξεγυμνώνει.


Παλινδρομώ στο παρελθόν, ακινητώ στο χθες
ούτε ένα βήμα μπρος, μην τύχει να σε προσπεράσω
πώς να αφήσει εκείνος;
Ο Χρόνος είναι σκληρός διαιτητής
σφυρίζει το πριν, με γυρνάει στην εκκίνηση
δίπλα σου να αφουγκραζομαι την αντίστροφη μέτρηση
την άμμο να πέφτει στην κλεψύδρα, τον ήχο του φινάλε μας
ο χρόνος μας τελείωσε, δεν έφταιγες εσύ
Ο Χρόνος ήταν ο εχθρός...



Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός

---

Καινούρια ζάλη των Τρύπες. Άλμπουμ: "Κεφάλι γεμάτο χρυσάφι" (1996).

τα χρόνια περνούν ευτυχώς

Χρόνια πολλά

Γιορτές και χαρές περιμένουν ψηλά
στα γενέθλια σύννεφα βγαίνουν
βροχές και θα πέσουν
φωτιά και θα στάξει το φως

Να φέξει ο καιρός
κεράκια χιλιάδες ν' ανάψουν
Φυσώ και τα σβήνω
τα χρόνια
περνούν ευτυχώς

Πάνε μερές που ευχόμαστε απανωτά "χρόνια πολλά". Τόσα πολλά, γενικόλογα και τυπικά "Χρόνια πολλά" που μοιάζουν με επίκληση. Αν μπουν δε και δυο λεξούλες ακόμα συμπληρώνεται η υπερ-ευχή "χρόνια πολλά και καλά" που ικανοποιεί κάθε ανάγκη, σε ποσότητα αλλά και ποιότητα.

Το "καλά" είναι μια λέξη που χωράει ό,τι βάλει ο νους του καθένα. Ειδικά όταν είσαι 19, χωράει τα πάντα. Τα "θέλω", "θα γίνω" και "θα κάνω" δουλεύουν στο φουλ τη μηχανή του "εγώ". Όταν γίνεσαι 29 αντιλαμβάνεσαι την αξία της οικονομικής (ή οικολογικής ,που είναι και στη μόδα) οδήγησης, συνειδητοποιώντας πως

Κι αν σίγουρος ήμουν πως θα βρω το δρόμο
στο χάρτη του κόσμου σημείωσα μόνο
πως χάθηκα

Αυτά τώρα που το ημερολόγιο γράφει εδώ και κάμποσες μέρες 2010 ενώ αυτές τις μέρες το δικό μου ημερολόγιο θα γράψει 29. Εκτιμώ τη σύμπτωση να έχω και γενέθλια και αλλαγή του χρόνου το ίδιο διάστημα, το φιλοσοφώ σε συσκευασία που συμφέρει, πακέτο δύο σε ένα και συμπέρασμα κανένα.

Ο χρόνος τρελός
κι ο τόπος γλιστράει απ' τα πόδια
Γυμνός απομένεις
χαζός
να κοιτάς, να σωπαίνεις

---

"Απόψε" του Αλκίνοου Ιωαννίδη από το cd "Νεροποντή", 2009.

Πρωτοχρονιά είναι και γιορτάζεις

Mια χρονιά κλείνει.
Με μια (πικρή) γεύση αβίωτου στο στόμα

Γεμάτη σύντομες γενναιοδωρίες
μα με τα χέρια να κλείνουν τελικώς αδειανά


Μ' ένα ταξίδι που τέλειωσε στο σταθμό
τις αποσκευές ακόμα γεμάτες
τις αναμνήσεις και τα σουβενίρ ξέχειλα στο πάτωμα


Με τέσσερις εποχές αισθημάτων:
Άνοιξη αγωνίας
Καλοκαίρι αναμονής
Φθινόπωρο ματαίωσης
Χειμώνας χωριστά
(Μια πέμπτη εποχή που δεν ξεκίνησε ποτέ)


Ρήματα και ουσιαστικά:
Εδραιώνομαι, χαράσσω, ερωτεύομαι, αποχωρίζομαι
Άγχος, δουλειά, Έρωτας (ζητούμενο), ματαίωση


Με φιλίες αντοχής
αγαπημένους ανθρώπους
αφίξεις και αναχωρήσεις
σιωπές και παύσεις
τραγούδια και τέχνη
(πάντα αυτά θα 'ναι η διέξοδος)



Μ' ένα τέλος απροσδόκητο
την καρδιά στο pause
μια θλίψη βραδυφλεγή
μια επανεκκίνηση που αργεί


2009:
Μια χρονιά καθοριστική, δύσκολη, μεταβατική
Μια χρονιά- κινουμενη άμμος.

Τώρα τί κλαις και τί γκρινιάζεις
Πρωτοχρονιά είναι και γιορτάζεις


Όμως μια νέα δεκαετία ξεπροβάλλει στον ορίζοντα
ασημένια σύννεφα Ελπίδας και Προσδοκίας γεμάτη


Με τις χαρές και τις αναπόφευκτες λύπες της
τις νίκες και τις ήττες της
(την παλέτα δηλαδή της Ζωής)

Ας (προσ)ευχηθούμε να ειναι ευτυχισμένη

Χρόνια καλά!

---

Πρωτοχρονιές του ραδιοφώνου του Διονύση Σαββόπουλου. Κρυμμένο track από το άλμπουμ "Ο χρονοποιος" του 1999. Το τραγούδι καταγράφηκε επίσημα για πρώτη φορά στη δισκογραφία στο λάιβ "Σαββόραμα" του 2001. Διαβάστε σχετικά στο μπλογκ Το άρωμα του τραγουδιού.