Ταξείδι

{Μου το θύμισε η ιέρεια Βλαχογιάννη την Τετάρτη στο Ιατρείο Ασμάτων.
Ένα υπέροχο ποίημα του Κωστη Παλαμά όπως το μελοποίησε (τις τρεις τελευταίες του στροφές συγκεκριμένα) ο Σταμάτης Κραουνάκης}

Μου σφίγγει ο καϋμός, 'σα' θηλειά το λαιμό
Και μεσ' 'ς την καρδιά με δαγκώνει σα φείδι
Παράξενο θέλω ν' αρχίσω ταξείδι
Χωρίς, μα χωρίς τελειωμό

Το δρόμο μ' αργά να τραβώ, να τραβώ
Αλλά πουθενά και ποτέ να μη στέκω,
Ψυχή να μη βρίσκω, ή πάντα να μπλέκω
Με κόσμο τυφλό και βουβό

Να νοιώθω τριγύρω πλατειά ερημιά
Κλεισμένα τα σπίτια, τα ντζάκια σβυσμένα
Ψηλά να μη φέγγη αστέρι κανένα
Και κάτου γυναίκα καμμιά

Αι! Ίσως σε τέτοιο ταξείδι αν 'βρεθώ
Ατέλειωτο, έρμο, 'ς αγνώριστη χώρα
Δε θάχω περίσσια λαχτάρα 'σαν τώρα
Αγάπη, από σε να χαθώ!

---

Το ταξείδι ποίημα του Κωστη Παλαμά, σε μελοποίηση του Σταμάτη Κραουνάκη. Άλμπουμ: "Δεν ξέρω παρά να τραγουδώ" (2005) (ένα δίσκο που προέκυψε από τη συναυλία στην αυλή του παλιού Πανεπιστημίου στην Πλάκα τον Σεπτέμβρη του 2003 όπου - με πρωτοβουλία του Πανεπιστήμιου Αθηνών- 19 συνθέτες μελοποίησαν ισάριθμα ποιήματα του Κωστή Παλαμά).
Το βίντεο ανήκει στη χρήστρια Kirkh70.