Λίγα ψίχουλα...

Απόγευμα Σαββάτου.
Στημένος σε ραντεβού στην Κοραή, χαζεύω αφίσες στην πόρτα του Αστυ.
Στα ακουστικά μου η φωνή της Μπέλλου:
Λίγα ψίχουλα

Μια φιγούρα πίσω μου.
Μαλλιά θαμπά, βλέμμα μαλωμένο, γόνατα ενωμένα.

Δεν είχα ψιλά, μόνο ένα δυο χαρτονομίσματα.
Αλήθεια.

"Δεν πειράζει, μπορώ να σου μιλήσω;"

Κατεβάζω το ένα ακουστικό, στο άλλο συνεχίζει η Μπέλλου
Λίγα ψίχουλα αγάπης

"Θέλω μόνο να μ' ακούσεις. Κάποιοι μου δίνουν κέρματα, άλλοι όχι, κανένας όμως δεν ακούει."

Ήταν μόνη, χωρίς σπίτι. Έχει σύζυγο, κάπου τριγυρνάει κι εκείνος.
Εργάζεται σε κουζίνα, ευτυχώς τρώει εκεί.

Δεν είχε ανθρώπους να της σταθούν; Οικογένεια; Φίλους;

"Οι άνθρωποί μου χάθηκαν. Είμαι πια μόνη.
Μένω σε φτηνά ξενοδοχεία. Συχνά έξω. Σήμερα όμως έχει πολύ κρύο"

Τα χέρια της πιασμένα σε αγκαλιά.
Πριν φύγει τα άπλωσε. Όχι για κέρματα.

"Μόνο να μιλήσω ήθελα. Κάποιον να μ' ακούσει"

Την άκουσα. Στο άλλο μου αυτί, η Μπέλλου τραγουδούσε
Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω

Ούτε αυτά δε διαθέτουμε πια...

---

Λίγα ψίχουλα αγάπης σου γυρεύω των Σταύρου Τζουανάκου- Κώστα Βίρβου. Ερμηνεία: Σωτηρία Μπέλλου. Άλμπουμ: "Τα ρεμπέτικα της Σωτηρίας Μπέλλου 4" (1971).