Το πάρτι

Κι αν ο συν-μπλόγκερ  Μάρκος έχει την άποψη ότι πάσχα χωρίς Γαϊτάνο δεν νοείται, εγώ ήδη με την παρακολούθηση του χριστός ανέστη, μια πίεση την ανέβασα.  Τόση μαυρίλα, ράσο γενιάδα και μανουάλι, μύρισε λιβάνι και ο υπολογιστής. Πώς να αντιμετωπίσω στο ηλεκτρονικό μου "σπίτι" αυτά που δεν αντέχω κάθε μέρα, κάθε χρόνο...
Ε λοιπόν, δεν εκκλησιάζομαι, πλην γάμων-βαφτίσεων-κηδειών και μνημοσύνων, δε νηστεύω με θρησκευτικούς όρους, γιατί έτσι κι αλλιώς η μαγειρική μου μια διαρκής άσκηση στη νηστεία είναι, δεν γουστάρω τα κάλαντα, δεν πιστεύω στην ανάσταση κανενός.
Ίσως και για αυτό την ώρα που τα νοτισμένα από την ανοιξιάτικη βροχή βεγγαλικά πασχίζουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, ενώ όλοι στο χωριό εκ τους ασφαλούς απολαμβάνουν την τιμωρία του κατακαημένου ιούδα, πριν πέσουν με τα μούτρα στα τριγλυκερίδια, τη χοληστερίνη και το αλκοόλ, συνοδεία υποθέτω μουσικής αντίστοιχης διάθεσης, εγώ κάνω το δικό μου πάρτι.

---

"Το πάρτι" σε κείμενο και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, ερμηνεία του Δημήτρη Χορν, από τη θεατρική παράσταση "Οδός Ονείρων" (1962)

Πίσω απ' τις τριανταφυλλιές μου ήρθαν κάτι ακεφιές

Για να πας απέναντι έχει δυο δρόμους.
Η μια περνάει δίπλα από μια γλάστρα με ένα ταλαιπωρημένο φυτό εσωτερικού χωρου. Προφανώς όχι τριανταφυλλιά. Κι όμως, ένα τραγούδι μου έχει καρφωθεί από την πρώτη στιγμή και το επαναλαμβάνω κάθε μέρα που περνώ, 20-30-50 φορές;

Πίσω απ' τις τριανταφυλλιές
μου ήρθαν κάτι ακεφιές

Είμαι σοβαρά γιατρέ μου; Να αλλάξω διαδρομή ή δουλειά;
Ούτε καν ρητορικό το ερώτημα. Η μία διαδρομή περνά από το γραφείο του προϊστάμενου, η  άλλη από το γραφείο του ΟΑΕΔ.

---

"Πίσω απ΄ τις τριανταφυλλιές" στίχοι-μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, τραγούδι: Νάνα Μούσχουρη.
Το τραγούδι ακούστηκε για πρώτη φορά από την Νάνα Μούσχουρη στην ταινία του Σωκράτη Καψάσκη ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΘΥΕΛΛΑ (1960-61) (από εκεί προέρχεται το παραπάνω βίντεο).

Δισκογραφία: Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ No 1
Συλλογή από δίσκους 45 στροφών της περιόδου 1958-1960.
Δεύτερη έκδοση (1967): Δίσκος 33 στροφών (με την προσθήκη των τραγουδιών Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ (Έγινε παρεξήγηση) &  ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ).
Τρίτη έκδοση (1993) CD (αυτή η εκτέλεση στο youtube).
(πηγή: http://www.hadjidakis.gr)

Κι επειδή η Νανα Μούσχουρη έχει κάνει όντως διεθνή καριέρα, ιδού ένα μπλογκ αφιερωμένο σε αυτήν από τη μακρινή (και σεισμόπληκτη) Ιαπωνία: together with Nana Mouskouri ή ナナ　ムスクーリを囲んで ή PLAISIR with NANA MOUSKOURI  ή απλώς Χαμένοι στη Μετάφραση.

Απόψε αυτοσχεδιάζω

Απόψε αυτοσχεδιάζω.
Αναπνοές μπλέκω με τη σιωπή
Δυο γιασεμιά σκορπώ σ' ένα μπουκέτο κρίνα
Κι ένα φάκελο ανάμεσα στα πέταλα κρύμμενο
Με δυο φιλιά εσωκλεισμένα
Να τα λάβεις, να τα διαβάσεις και όταν με δεις
Να είσαι Εσύ, όπως σε ξέρω
Όπως με γνώρισες...

---

Ο ταχυδρόμος πέθανε Μάνου Χατζιδάκι. Ερμηνεία: Σαβίνα Γιαννάτου. Άλμπουμ: "Το 62 του Μάνου Χατζιδάκι από τη Λένα Πλάτωνος και τη Σαβίνα Γιαννάτου" (1983). Πρώτη εκτέλεση Ζωής Φυτούση, "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε" (1962).

Φωτογραφία σημάδι των καιρών

Η εβδομάδα που πέρασε, μια θολούρα εκλογολογίας σε ένα τοπίο, φευ, τραγικό. Αναπάντεχα, χαμένοι σε μια διαφήμιση, εν τω μέσω των βαθιά νυχτωμένων τηλεοπτικών προγραμμάτων, τέσσερις στίχοι μόνο αρκούσαν να δώσουν το στίγμα:

Πορνογραφία σημαίνει ανταρσία
απελπισία, σκοτάδι και μαγεία
Πορνογραφία σημαίνει στην ουσία 
Φωτογραφία σημάδι των καιρών.

Ανατρέχω στο σημείωμα του δίσκου, είκοσι οχτώ χρόνια πριν.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ είναι το υποκατάστατο της ερωτικής επικοινωνίας και σε προέκταση, το υποκατάστατο της κάθε ανθρώπινης επικοινωνίας. Το υποκατάστατο της αλήθειας.

ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ είναι η πλαστογράφηση των λέξεων και των εννοιών. Η πλαστογράφηση της αλήθειας. Η πλαστή ταυτότητα κάθε αλήθειας.

ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ πραγματοποιούν τα κόμματα και οι πολιτικές παρατάξεις, οι επονομαζόμενες «προοδευτικές», που οικειοποιούνται αυθαίρετα και με θρασύτητα την κάθε αναμενόμενη ιστορική αλλαγή και μ’ έντεχνη δολιότητα διαβρώνουν το κοινό αίσθημα και την κοινή λογική, καθιστώντας έτσι το πλήθος, την μάζα, όργανο για κάθε καιροσκοπική και ανελεύθερη επιδίωξη τους.

ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ είναι ο Χομεϊνισμός, αρρώστια του καιρού μας, η δημιουργία ενός απέραντου στρατοπέδου απελπισμένων, που αρχίζει από τις στέπες του Brezhniev, του Jarouzelski και του Ceausescu, περνάει από τις πνιγμένες στο αίμα και δυστυχισμένες χώρες του Khadafi και φτάνει ως τις απελπισμένες πάμπες του Pinochet και του Vidella.

ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ είναι ακόμα, η δολοφονία του αθώου βλέμματος χιλιάδων παιδιών της οικουμένης, ο εθισμός του κόσμου μας με το τρομαχτικό, η καλοζωισμένη αναισθησία μας στου διπλανού τον πόνο. Και αυτά όλα στ’ όνομα των αλλαγών και του μέλλοντος. Για να θυμάμαι πάντα τα λόγια ενός μαύρου φίλου μου στην Καλιφόρνια: «Όσοι δεν μπορούν ν’ αγαπήσουν τον πλαϊνό τους επιδιώκουν ν’ αγαπήσουνε τον κόσμο». 





 
ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ τέλος, είναι ένα παιχνίδι ευαισθησίας με λέξεις, μουσική και χρώματα που περιγράφει ένα κόσμο απίθανο από τη Marilyn Monroe ως τη Rosa Luxembourg από τον Sherlock Holmes ως τη Σαπφέτ Νοτερό. Που περιβάλλει εσάς κι εμένα, τους φίλους μας και τους εχθρούς μας, τον παραλογισμό και τη σοφία μας.

Μάνος Χατζιδάκις

---

"Πορνογραφία" , χορωδία, στίχοι Άρη Δαβαράκη και Μάνου Χατζιδάκι, μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Από τον δίσκο "Πορνογραφία" με μουσική και τραγούδια για το ομώνυμο μουσικό θέαμα (1982).

τώρα που είναι άνοιξη...

Οι μέρες περνούν, η μία μετά την άλλη, γνωστό από παλιά αυτό. Τη μια έχει ήλιο, μέρα για εκδρομή, στο δάσος ας πούμε, χωρίς τον κακό τον λύκο, καθώς πια ούτε γιαγιά υπάρχει.

Σήμερα βρέχει ασταμάτητα, συνεπώς βαριέμαι κάθε τι που απομακρύνεται από τις έννοιες στεγνό και ζεστό και από αντικείμενα όπως καναπές και κρεβάτι. Με τόσες απεργίες μάλιστα, έχω τακτοποιήσει και ένα σωρό δουλειές που πάντα περιμένουν την Κυριακή, οπότε όλα πάνε κατ' ευχήν στην εφαρμογή του σχεδίου "ένα βιβλίο την ημέρα". Ξεκίνησα μανιωδώς το διάβασμα, σε κάποια φάση, όταν η πλοκή του έργου βοήθησε κοιμήθηκα, έφαγα, και ναι, το βιβλίο τέλειωσε βραδάκι.

Από αύριο αυξήσεις, μεθάυριο απεργίες. Πόσο βαριέμαι και τη Τζούλια και τη Γιουροβίζιον. Δεν απόσπασαν ούτε πέντε λεπτά από τη σκέψη μου, άρα πάμε καλά. Πάμε επίσης, για μπύρες, για μια-δυο κουβέντες χωρίς φόβους και φόρους. Σήμερα άλλωστε βγήκαν και τα σαλιγκάρια. Ακόμα βρέχει και κάνει κρύο, λίγο παραπάνω από το ανοιξιάτικο, μην πάει ο νους σου στο κακό. Η βροχή απόψε πνίγει τις μυρωδιές, ξέρεις από αυτές που "τώρα που είναι άνοιξη..."

Ένα τραγουδάκι με ανοιξιάτικη αντιμετώπιση ενός θέματος ("κάπου υπάρχει η αγάπη μου μα δεν ξέρω που") το οποίο συνήθως αποτελεί αφορμή για δράματα, μη σου πω και τραγωδίες. Αλλά είπαμε, τώρα που είναι άνοιξη, μ' αρέσει να σφυρίζω στον αέρα.

...μα εγώ δεν έχω τι να πω, σφυρίζω στον αγέρα

---

"Καπού υπάρχει η αγάπη μου " του Μάνου Χατζιδάκι, επανεκτέλεση από την Σαβίνα Γιαννάτου στο δίσκο "Πάω να πω στο σύννεφο", 2002.

15 χρόνια χωρίς το Μάνο Χατζιδάκι

Στην αποβάθρα
Με περιμένει
Ένας καημός

Δεν είν' δικός μου
Δεν είν' δικός σου
Μόν' είν' του φίλου που 'φυγε
Για τον απάνω κόσμο

Κι αν σμίξουν τ' άστρα μας
Θέλω με τη σιωπή
Που σμίγω τη μορφή σου

Στην αποβάθρα
Με περιμένει
Ένας σταυρός

Δεν είν' δικός μου
Δεν είν' δικός σου
Μόν' είν' του φίλου που 'φυγε
Δίχως να μας μιλήσει

Κι αν σμίξουν τ' άστρα μας
Θέλω με τη σιωπή
Που σμίγουν τα ονειρά μας

---

Στην αποβάθρα του Μάνου Χατζιδάκι. Ερμηνεία: Σόνια Θεοδωρίδου. Άλμπουμ: "Η Σόνια Θεοδωρίδου Συναντά Τον Μάνο Χατζιδάκι" (2008)
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μούτσιος στο δίσκο "Ο Κύκλος του C.N.S." (1954).

Άμα θες ψηλά να φτάσεις

Άμα θες ψηλά να φτάσεις και να νιώσεις σαν τον ήλιο
Πρέπει πρώτα ομορφιά μου να καείς και σαν τον ίδιο



Με φτερά αξιόπλοα ή μη στην πλάτη, το στιχάκι είναι απερίφραστο περί πετάγματος, αγαπητή μου BlackForest. Πρώτα θα καείς και μετά θα απογειωθείς.

Και μη μου αντιπαραβάλλεις μύθους σαν του Ίκαρου, που παρότι κάηκαν οι φιλοδοξίες του πρόλαβε να φτάσει ψηλά. Σε τούτη την πυρπολημένη εποχή πρώτα σε καιν και μετά σ' αφήνουν να πετάξεις...

Κάψιμο όσο δε φαντάζεσαι λοιπόν, λαμπάδιασμα εσωτερικό και συνεχές, κι ας διατηρείται η όψη ανοιξιάτικα δροσερή. Αλλά δε βαριέσαι

Όσες φωτιές κι αν κάψουν την καρδιά μου
τόσες θ’ανάψουν μες στα όνειρά μου
τόσες θ’ανάψουν σαν κεριά – αχ Παναγιά μου

Δηλώσεις κατά κάποιο τρόπο "χειραφετημένης" αισιοδοξίας, αν και τα κεριά μάλλον αφήνουν μια (μοιρολατρική) υποψία ότι μόνο τα θεία πια μας σώζουν.

Και μου το επαναλαμβάνουν αγόγγυστα οι δικοί μου "Κάνε κανά σταυρό, άναβε και κανά κερί" μπας και έρθει η βοήθεια εξ ουρανού και βγάλουμε την άκρη, αλλά μάταια. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν τα πάω πολύ καλά με κάθε είδους κεριά και λιβάνια. Άσε που τα πρώτα πάντα μου θυμίζουν εκείνο το στίχο του Χατζιδάκι για την ανεμοδαρμένη Μαριάνθη του

χιλιάδες μάτια με κοιτούν από μακριά
και μου μετράνε της ζωής μου τα κεριά

και πικρά συνειδητοποιώ πως ήττα και αποτυχία πονάνε περισσότερο όταν τις αντικρύζουμε στο βλέμμα των γύρω μας...



(Στο σημείο αυτό επιστρατεύω την αυτο-λογοκρισία μου, μιας και ο συνειρμός έβαλε μπρος για τα καβαφικά "Κεριά" με κίνδυνο το ποστ να γίνει ακόμα πιο μαύρο και άραχλο)

Άφαντοι λοιπόν για μας οι "από μηχανής θεοί", κλειστοί και οι παράδεισοι;

ο Παράδεισος δεν είναι η χαρά της λησμονιάς
μα ότι χρόνια σε βαραίνει κι ότι πιο πολύ πονάς

Έ τότε έχουμε αγιάσει και δεν το ξέρουμε...

---

Όσες φωτιές των Eldar Mansurov- Νίκου Μωραΐτη. Ερμηνεία: Δήμητρα Γαλάνη. Άλμπουμ: "Τα χάρτινα" (1997)

Η Μαριάνθη των ανέμων του Μάνου Χατζιδάκι. Ερμηνεία: Νένα Βενετσάνου. Άλμπουμ: "Μπαλάντες της Οδού Αθηνάς" (1983). Άλλες ερμηνειες: Χάρις Αλεξίου "Η Χάρις Αλεξίου σε απρόβλεπτα τραγούδια" σε μουσική διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι (1987). Άλκηστις Πρωτοψάλτη "Τα παραμύθια μιας φωνής" (2003).